การเปรียบเทียบกระบวนการกำจัดความเค้นตกค้างจากการเชื่อมแผ่นหลังคาถังเก็บน้ำมันดิบ

กระบวนการกำจัดความเค้นตกค้างจากการเชื่อมแผ่นหลังคาถังเก็บน้ำมันดิบส่วนใหญ่ประกอบด้วยการอบชุบด้วยความร้อนทั้งชิ้น (อบที่ 500°C เพื่อคลายความเค้น), การอบชุบด้วยความร้อนเฉพาะส่วน (ให้ความร้อนบริเวณรอยเชื่อมด้วยอินฟราเรด) และวิธีการดึงด้วยความแตกต่างของอุณหภูมิ (กำจัดสนามความเค้นแบบย้อนกลับ) การอบชุบด้วยความร้อนทั้งชิ้นจะปล่อยความเค้นผ่านการตกผลึกใหม่ แต่ใช้พลังงานสูง การอบชุบด้วยความร้อนเฉพาะส่วนสามารถลดค่าสูงสุดของความเค้นได้ 30%-50% เหมาะสำหรับรอยเชื่อมแบบง่าย วิธีการดึงด้วยความแตกต่างของอุณหภูมิสามารถกำจัดความเค้นได้ 50%-70% ผ่านการควบคุมอุณหภูมิที่แม่นยำ Δt แต่มีความไวต่อพารามิเตอร์ของกระบวนการ

การเลือกกระบวนการต้องพิจารณาคุณลักษณะโครงสร้างของหลังคาถังอย่างครอบคลุม: 1) หลังคาถังที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดใหญ่ควรใช้การอบชุบด้วยความร้อนทั้งชิ้นแบบแบ่งส่วน ร่วมกับการให้ความร้อนด้วยวิธีเผาไหม้ภายในเพื่อควบคุมการเสียรูป 2) บริเวณรอยเชื่อมที่ซับซ้อนแนะนำให้ใช้กระบวนการอบชุบด้วยความร้อนเฉพาะส่วน + การบ่มด้วยการสั่นสะเทือนแบบผสมผสาน ซึ่งช่วยลดต้นทุนได้ 40% 3) โครงสร้างแผ่นบาง (ความหนา ≤12 มม.) เหมาะสำหรับวิธีการดึงด้วยความแตกต่างของอุณหภูมิ ซึ่งต้องควบคุมความร้อนที่ป้อนเข้าไปเพื่อหลีกเลี่ยงการหยาบของเกรน ถังเก็บขนาด 100,000 ลบ.ม. แห่งหนึ่งใช้การอบชุบด้วยความร้อนเฉพาะส่วนด้วยอินฟราเรด หลังจากนั้นความคลาดเคลื่อนของความรีของหลังคาถังลดลงจาก 8‰ เหลือ 3‰

ทิศทางการปรับปรุงให้ดีขึ้น ได้แก่: 1) พัฒนาแบบจำลองดิจิทัลทวินเพื่อทำนายการกระจายตัวของความเค้น เพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงพารามิเตอร์ของกระบวนการให้เหมาะสม 2) นำเทคโนโลยีการบ่มด้วยพลังงานสูง PT มาใช้ ซึ่งอัตราการกำจัดความเค้นสามารถสูงถึง 80%-100% 3) สร้างฐานข้อมูลความสัมพันธ์ระหว่างความเค้นตกค้างและอายุการใช้งานเมื่อยล้า เพื่อเป็นพื้นฐานเชิงปริมาณสำหรับการเลือกกระบวนการ